قطار افشای پرداختیهای نجومی به کارکنان و زیرمجموعههای دولتی، مدتی است که به حرکت افتاده است، فیشهایی که از درآمد 40 و 50 میلیونی شروع و به دریافتهای 500 میلیونی نیز رسید. پرداختهایی که مستقیم از حساب بیتالمال انجام میشود.
حال آقای وزیر بهداشت می گویند نباید آبروی این افراد را برد، به نظر شما حق بیت المال و مردم که پایمال می شود درست است یا افشاگری علیه فیش های حقوقی؟
وزیر بهداشت راه حل این مشکل را این گونه بیان می کنند :
اگر هم فردی خارج از ضوابط و مقررات وجهی از بیت المال دریافت داشته، حتما باید به قوه قضاییه معرفی شود و احدی حق ندارد قبل از قطعیت تخلف او در دستگاه قضایی، آبروی کسی را ببرد. به عبارتی در هر دو صورت فرد افشاگر مستوجب پیگرد قضایی است.
در مورد این موضوع ابتدا باید متخلصین مجازات شوند تا این بی باری ها به بار نشیند، آبرو بردن از کسانی که حق بیت المال را زیر سوال بردن مساله نا چیزی است.
وزیربهداشت در این ماه که ماه مهمانی خدا است، خواستار این شدند، که سرکشی نکنیم، با آبروی انسان ها بازی نکنیم، اعتماد مردم را بیش از گذشته به کارآمدی دین در اداره کشور سلب نکنیم و از گزند نفس اماره به خدا پناه بریم.
خب این حرف ها همگی درسته و قبول اما تمامی این افرادی که سرکشی کردند حق مردم و بیت المال را زیر پایشان گذاشتند آیا سزای این را ندارند که افشاگری بر علیه آنها انجام شود.
قطار افشای پرداختیهای نجومی به کارکنان و زیرمجموعههای دولتی، مدتی است که به حرکت افتاده است، فیشهایی که از درآمد 40 و 50 میلیونی شروع و به دریافتهای 500 میلیونی نیز رسید. پرداختهایی که مستقیم از حساب بیتالمال انجام میشود.
این در حالی است که دولت پایه حقوق کارگران و کارمندان را حدود 900 هزار تومان اعلام کرده است و با یک حساب سرانگشتی به این نکته پی خواهید برد که با حقوق یک مدیر میتوان حقوق چند کارمند و کارگر را تأمین و پرداخت کرد. کارگران و کارمندانی که با ارتباط مستقیم، محورفیشهای حقوقی زیر گوشهای از مدارکی است که در رابطه با پرداختهای چند ده و چند صد میلیونی در زیر مجموعههای وزارت بهداشت اعم از دانشگاههای علوم پزشکی و بیمارستانهای دولتی موجود است، ولی حتی یک از عدد این پرداختها نیز زیاد است.
حال میخواهیم افشاگری دیگری برای شهدای مدافع حرمی را بر ملا کنیم که برای دفاع از حرم حضرت زینب(س) خون خود را نثار اهل بیت کردند.
5 سال از جنگ خانمانسوز در سوریه میگذرد، جنگی که از آغاز آن جمهوری اسلامی ایران برای دفاع از جبهه مقاومت، دولت و ملت سوریه در کنار آنان ایستاد و شهدای زیادی را هم در این راه تقدیم کرد؛ شهدایی که اگرچه با عنوان «مستشار» به سوریه اعزام شدند، اما نقشی فراتر از این نام ایفا کردند و سرانجام جان عزیز خود را نیز در راه دفاع از حریم اهل بیت(ع) فدا کردند.
خط تخریب رزمندگان ایرانی -و در کنار آنها مجاهدین افغانستانی، پاکستانی، لبنانی و ...- از همان ابتدای حضور در سوریه آغاز شد و یکی از بزرگترین اتهامات به این شهدا این بود که آنان در ازای دریافت پول و امکانات ویژه رفته و میجنگند!
لازم دیدیم برای شفاف سازی اذهان عمومی فیش حقوقی 3 تن از شهدای اخیر را که در سوریه به شهادت رسیدهاند، منتشر کنیم و مقایسه و قضاوت را برعهده مخاطب بگذاریم.
نکته مهم در بازنشر فیشهای حقوقی این است که به اذعان و تاکید خانواده محترم این شهدا، نه تنها حق ماموریتهای متعارف به این عزیزان پرداخت نشده بلکه آنان نیز هیچ توقعی از مسئولان نداشته و شهادت همسران و فرزندانشان را معاملهای با خدا میدانند.
انتشار فیش حقوقی این شهدا که یکی از آنها –شهید کابلی- پس از بازنشستگی به سوریه اعزام شد، شاید بار دیگر تعجب افکار عمومی را برانگیزد؛ اما این بار نه به خاطر حقوقهای چند ده میلیون تومانی، بلکه حقوقهای چندصدهزارتومانی تا معلوم شود این افراد برای مادیّات پای در چنین میدانی گذاشتند و یا به قول مرحوم اخوان ثالث: اینان بنا به گفته استاد رفتهاند...
.jpg)
فیش حقوقی شهید کابلی/ مبلغ دریافتی: 1 میلیون و 641 هزار و 983 تومان

فیش حقوقی شهید حسین مشتاقی/ مبلغ دریافتی: 939 هزار و 577 تومان

فیش حقوقی شهید محمد بلباسی/ مبلغ دریافتی: 939 هزار و 577 تومان
حال خودتان قضاوت کنید آقای وزیر بهداشت که دم از افشانکردن و آبرو نریختن مدیران دولتی و عوامل وزارت بهداشت می کنند، میتوانند نگاهی به افرادی نیز بندازند که مدام برایشان شایعات می سازنند که مدافعان حرم پول های نابجا می گیرند.
در نیجه :
اول اینکه که آقای وزیر آبروی نظام و اسلام را با آبروی «عده ای حرامخوار» پیوند زده و اینگونه وانمود کرده اند که سرپوشی و عدم افشاگری این سوءاستفاده ها عین «اخلاق اسلامی» است. حرامخواری، فساد، زیاده خواهی، پرکردن جیب خود از بیت المال برخلاف تصور آقای وزیر ارتباطی با نظام و روحانیت ندارد و از قضا هم امام(ره) و هم رهبر انقلاب توصیه های محکمی برای از بین بردن فساد در لایه های مختلف داشته اند که طبیعی است نادیده گرفتن آنها موجب این بلای عظیم شده است.
دوم اینکه اصولا دولت محترم و آقای رئیس جمهور تا زمان افشای فیش های نجومی با وجود «دسترسی» به اطلاعات آشکار و پنهان اصولا حرکتی از خود نشان نداده بودند والا مگر می شود بی خبری دولت از این پرداختی های نجومی را باور کرد؟ آیا برای «اقدام» از سوی دولت راهی جز افشای حرام خواری ها وجود داشت؟
آقای قاضی زاده کفران نعمت را افرادی انجام داده اند که حق مردم و ملت فهیم ایران را زیر پایشان به نابودی کشانده اند.
منبع : پایگاه خبری حامیان ولایت



